Doelpuntenkermissen, pittige supporters en de eerste keer rechtstreeks rood: dit was de eerste helft van seizoen ’21-’22


Eerder deze week floot ik mijn laatste wedstrijd van het jaar 2021: hoog tijd om terug te blikken op de eerste seizoenshelft. Tweeëntwintig wedstrijden mocht ik fluiten: een record, als je weet dat ik één wedstrijd per weekend leid. Ik vat ze hieronder bondig samen!

Het seizoen begon op 7 augustus met een vriendschappelijke u14-wedstrijd tussen Berchem en Lierse Kempezonen. Het was wel even wennen om na zo lang terug op het veld staan. Het werd meteen een doelpuntenkermis: 3-9. Er zouden die zomervakantie nog vijf wedstrijden volgen, onder andere op Sint Job, Hove Sport en Zandhoven.

In september begon dan eindelijk de competitie. Nu ja, een valse start, want mijn eerste aanduiding werd kort daarna geannuleerd. Gelukkig kreeg ik algauw een nieuwe: een u15-match tussen Berkenrode en Turk Sport. Een moeilijke wedstrijd, om verschillende redenen: een klein veld, heel wat overtredingen waardoor ik het spel constant moest stilleggen en een paar akkefietjes. Uiteindelijk werd het ook eentje om nooit te vergeten, al was het maar omdat ik mijn eerste rechtstreeks rode kaart moest geven – geen discussie mogelijk: een verdediger haalde een doorgebroken speler neer.

De week erop was het een pak rustiger: ik mocht mijn eerste u16-dameswedstrijd in goede banen leiden, tussen ’s Gravenwezel-Schilde en KFC Broechem. De volgende opdracht was Berchem u15 – De Kempen. Bij deze wedstrijd kwam een van de opleiders van Bureau Arbitrage Antwerpen me evalueren. Hoewel ik de wedstrijd goed in de hand had, kwamen er toch nog wat werkpunten naar boven. Maar desondanks was mijn opleider toch positief: ik mocht promoveren naar categorie J4, wat betekende dat ik voortaan u17-wedstrijden zou krijgen. Ik mocht ook aansluiten bij de coachingsgroep van de voormiddagrefs (zo worden de refs genoemd die jeugdwedstrijden fluiten). In die coachingsgroep zitten jonge talentvolle refs die van nabij opgevolgd worden, met oog op snelle doorstroming naar provinciale.

De rest van de maand september kreeg ik nog een paar u15-wedstrijden, in oktober mocht ik dan eindelijk mijn debuut bij de u17 maken. En dat met Kontich-Hove. Zeer coole ervaring, goede wedstrijd ook. Eindstand 0-2.

Smile! 🙂

Het weekend erna mocht ik Hemiksem tegen Rumst fluiten: een pittige wedstrijd, ook al omdat de supporters langs de lijn best veel commentaar op mijn beslissingen hadden. Maar ik bleef er wél kalm onder en liet me vooral niet beïnvloeden. Wedstrijd onbeslist met een 1-1 eindstand.

De wedstrijd erna mocht ik naar het Jos Van Wellen Stadion in Kapellen voor alweer een mooie affiche – Cappellen FC tegen City Pirates u16 – met alweer een observer langs de lijn. 7-2, zonder al te veel dubieuze fases. Mijn opleider was zeer tevreden, dus ik ook.

De week erna kreeg ik even terug een u15-wedstrijd – ook al fluit je normaal gezien u17, toch krijg je soms eens een wat “makkelijkere” wedstrijd: dan hoef je niet constant onder hoge druk te presteren. De weken daarop kreeg ik terug grotere wedstrijden, te beginnen met een derby tussen VDP en OLVE u17: een toffe wedstrijd met veel kansen, twee strafschoppen, en een 0-5 eindstand. In de slotminuten was VDP met zijn tienen gevallen door een overduidelijke rode kaart.

De donderdag erop mocht ik vier wedstrijden in de 1/8 finale van de LAVA beker – Liga Amateurvoetbal Antwerpen – fluiten op Park Groot Schijn in Deurne: een erg leuke dag met de collega’s van mijn scheidsvereniging KSOVA. Twee dagen later kwam de volgende opdracht: naar Bornem voor mijn eerste u19-wedstrijd. Gegarandeerd de leukste aanduiding van het seizoen: voor het eerst floot ik een officiële wedstrijd met spelers ouder dan ikzelf. Een spannende wedstrijd die op en af ging. Het enige minpunt was de constante regen, maar die nam ik er maar al te graag bij. En daar stopte het niet: ik kreeg een week later ook mijn eerste u21-wedstrijden op KSV Wildert en op Eendracht Zoersel: mooi om ook in die hogere reeksen wat ervaring op te doen. Maar eerst nog even ’s Gravenwezel Schilde tegen Lierse Kempezonen u17 op woensdagavond.

Tenslotte mijn laatste wedstrijd voor de winterstop: opnieuw mocht ik naar het Jos Van Wellen Stadion, dit keer voor de u17 van Cappellen tegen Hoogstraten VV. Ook deze wedstrijd was zeker niet de gemakkelijkste, want ik moest wel hier en daar wat waarschuwingen geven. Maar absoluut ook niet de moeilijkste: zo kreeg ik bij mijn beslissingen niet al te veel protest.

En de kers op de taart van deze eerste seizoenshelft kwam per e-mail toen ik in de kleedkamer zat: een promotie naar J3. Dat wil zeggen dat ik vanaf nu standaard u21-wedstrijden mag leiden. Leuk, want zo staat me opnieuw wat uitdaging te wachten. Ik kijk in ieder geval al erg hard uit naar de tweede helft. Tot in januari!

Hieronder nog wat actiefoto’s:

Eerste wedstrijd van dit seizoen: Berchem u14 – Lierse Kempezonen
Tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tussen VDP u15 en Emblem
Gele kaart na een strafschopfout tijdens VDP u17 – OLVE

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s