De beste vijf refs vanop het EK 2020

Het EK 2020 is nu al bijna een maand voorbij, maar het is nooit te laat voor een terugblik… op de arbitrage van het toernooi, wel te verstaan. In deze post mijn top 5 van dit EK.

5. Anthony Taylor

Het EK 2020 was het allereerste grote landentoernooi voor de Engelse ref Anthony Taylor. We zullen hem vooral herinneren door de wedstrijd Denemarken – Finland op speeldag 1 – je weet wel: die waarin de Deense middenvelder Eriksen een hartstilstand kreeg en ter plekke gereanimeerd moest worden. Taylor werd achteraf door scheidsbaas Rosetti extra hard bedankt voor zijn kordate reactie: door heel snel de verzorging op het veld te roepen, gingen er geen cruciale minuten verloren. Taylor floot nadien nog twee andere wedstrijden: Duitsland–Portugal en Italië–Oostenrijk. Telkens floot hij zeer consequent, dus: dik verdiend, deze vijfde plaats.

Taylor tijdens Denemarken – Finland

4. Cüneyt Cakir

Ook de Turkse ref Cüneyt Cakir verdient een plekje in deze top 5. Hij floot op dit EK – net zoals Taylor – drie wedstrijden: Hongarije–Portugal, Oekraïne-Oostenrijk en de memorabele achtste finale tussen Kroatië en Spanje – die op 3-5 eindigde. Ook hij floot erg goed, maar daarnaast is er nog een andere reden waarom hij in dit lijstje staat: hij brak dit EK een wereldrecord. Hij heeft namelijk de meeste EK-wedstrijden achter zijn naam staan, negen wedstrijden in drie edities (2012, 2016, 2020).

3. Björn Kuipers

Uiteraard was ook Björn Kuipers weer van de partij: net zoals Cakir voor de derde keer actief op een EK. Kuipers floot dit keer vier wedstrijden, waaronder Denemarken–België en de finale op Wembley tussen Italië en Engeland. Toch zet ik hem op de derde plaats, en dat vanwege zijn wat mindere prestatie tijdens Denemarken–België. Zijn andere drie wedstrijden waren dan weer uitstekend. Zaterdag 7 augustus nam Kuipers afscheid van het voetbal in de Johan Cruijffschaal, de Nederlandse supercup. Nogmaals bedankt voor alles, team Kuipers!

2. Sergey Karasev

Voor mij waren de prestaties van de Russische scheids Sergey Karasev een revelatie. Na het EK 2016 in Frankrijk en het WK 2018 in Rusland was dit zijn derde grote toernooi. De vorige keer floot hij telkens maar een of twee wedstrijden waarin bovendien niet meer veel op het spel stond. Nu floot hij er drie, waaronder de kraker tussen Duitsland en Hongarije en de achtste finale tussen Nederland en Tsjechië. In die laatste stuurde hij Nederlander De Ligt met rood van het veld na een bewuste handsbal. Ik was onder de indruk van zijn prestaties op het veld: hij bleef erg kalm tegenover de spelers en maakte geen grote fouten. Conclusie: een prima optreden van het Russische scheidsteam op dit EK.

1. Danny Makkelie

Naast Kuipers was ook zijn landgenoot Danny Makkelie aanwezig op dit EK: hij maakte zijn debuut op een groot landentoernooi. En dat debuut was wat mij betreft een schot in de roos. Team Makkelie kreeg meteen de openingswedstrijd tussen Italië en Turkije, maar ook de achtste finale tussen Engeland en Duitsland en, niet te vergeten, de halve finale tussen Engeland en Denemarken. Je debuut maken op een groot landentoernooi en meteen vier wedstrijden mogen leiden… dat is zeldzaam. Alle wedstrijden had hij prima in de hand. Toegegeven, die strafschop voor Engeland in de halve finale was misschien niet helemaal juist, maar ik ben er zeker van dat er voor hem en zijn team nog veel mooie wedstrijden in het verschiet liggen. Onlangs leidden ze trouwens nog een wedstrijd in de kwalificatie van de Champions League, waarmee hun seizoen ook weer begonnen is.

Uiteraard hebben álle refs over het algemeen goed gefloten. Ik hoop ze allemaal snel terug te zien op tv, afgezien van zij die intussen met pensioen gingen, zoals Kuipers en Brych. Veel succes aan allen!

#Yungreview 6: Geen clear error = geen VAR-interventie tijdens Engeland-Denemarken

Dat de VAR (Video Assistant Referee) meekijkt tijdens een wedstrijd, dat weet intussen iedereen. Maar wanneer hij precies mag ingrijpen, daarover is er nog altijd veel onduidelijkheid. Woensdagavond was er weer zo’n moment waarop de halve wereld – en zeker heel Denemarken – het eens was: dit had de VAR toch moeten corrigeren! Maar was dat wel zo? Vandaag in Yungreview #6: de halve finale tussen Denemarken en Engeland op het EK.

Makkelie wacht het verdict van de VAR af

In de tweede halve finale van het EK 2020 staat Engeland 1-1 gelijk tegen Denemarken na 101 minuten voetballen. Plots komt Engeland er na een combinatie goed uit en gaat Sterling van Engeland het strafschopgebied van de Denen in. Hij maakt een dribbel en gaat duidelijk voorbij de Deense verdediger Maehle. Maar dan gaat Sterling tegen de vlakte. Is er contact geweest of niet? De Nederlandse scheidsrechter Makkelie wijst alleszins gedecideerd naar de stip: penalty.

Bekijk je deze fase uit het standpunt van de ref, dan zegt iedereen: strafschop. Maar bekijk je het in de herhaling vanuit een ander standpunt, bijvoorbeeld van achter het doel, dan valt niet meteen een zwaar contact tussen de twee waar te nemen. De VAR grijpt echter niet in, en Kane trapt Engeland uiteindelijk met zijn strafschop naar de finale. Bij de Denen willen ze nog altijd niet van die strafschop weten. Maar waarom greep de VAR dan niet in?

Herbekijk de situatie hier nog eens:

Penaltyfase ENG-DEN

(vanaf 8 min 21 seconden)

Even recapituleren voor wie het vergeten was: de VAR grijpt in bij de volgende vier situaties.

  1. Bij een goal. De VAR checkt sowieso alle goals: heeft de ref of een assistent in de opbouw iets gemist, dan kan de VAR de goal eventueel afkeuren.
  2. Wanneer er sprake is van een ‘mistaken identity’ (persoonsverwisseling) – als een verkeerde speler een kaart krijgt, bijvoorbeeld.
  3. Bij gemiste fouten die worden gezien als een buitensporige actie, een DOGSO (ontnemen van een open scoringskans), of gewelddadig gedrag, en dus een rode kaart verdienen.
  4. Ten slotte checkt de VAR ook nog de potentiële strafschoppen: is er een fout in het strafschopgebied gemist, een fout gefloten die er geen was, of juist andersom? Dan zal de VAR die er ook uithalen.

Da’s duidelijk.

Maar als de scheidsrechter een discutabele fase fluit, zoals bijvoorbeeld in dit geval met Sterling, kan de VAR niet ingrijpen. Waarom niet? Omdat het niet kan worden beschouwd als een ‘clear error’ ofte een duidelijke vergissing.

Het zit zo: in de herhaling kan je goed zien dat verdediger Maehle even zijn been laat hangen. Of er effectief contact is? Daarover geven de beelden geen uitsluitsel. We zien alleen dat Sterling heel snel tegen de vlakte gaat. Al dan niet vanwege dat been van Maehle – maar feit is dat het been van de Deen daar niet moest zijn. Mocht het been niet in de buurt van Sterlings voet zijn geweest, dan was de situatie helemaal anders. Was Sterling dan neergegaan, dan kon de VAR Makkelies beslissing als een clear error beschouwen. En dan had hij de hoofdref sowieso naar het scherm langs de lijn geroepen.

Check de foto hieronder. Je ziet duidelijk dat het rechterbeen van Maehle in de buurt van Sterlings voet komt – rijkelijk te laat, want de bal is al een halve meter verderop gerold.

Het uitgestrekte been van Maehle (nr5) bij de strafschopfase

Conclusie: de VAR bij Engeland-Denemarken heeft zijn werk netjes volgens de regels gedaan. Hij heeft de situatie gecheckt en geconcludeerd dat Danny Makkelie géén clear error heeft gemaakt door een penalty te fluiten. Was er ook echt contact? Dat weten alleen Sterling en Maehle. Die eerste krijgt nu het voordeel van de twijfel, die tweede is genekt door zijn traagheid – had hij z’n been maar niet voor dat van de aanvaller moeten planten.

De Denen mogen zeggen wat ze willen. De scheids, die in een fractie van een seconde heeft moeten beslissen, heeft geen duidelijke fout gemaakt. Hij heeft de actie van de Deense verdediger geïnterpreteerd als een fout; uit de VAR-check bleek: inderdaad, dit zou een fout geweest kunnen zijn. Meer kan de VAR vandaag niet doen.

Wat vond jij van deze beslissing? Zou jij de penalty hebben gegeven of niet? Laat het zeker weten, en tot snel!

Een uitgebreid verslag van het trainingskamp 2021

Lang naar uitgekeken in dit rare tweede coronajaar, maar eindelijk was het zover: het scheidsrechterkamp in Herentals van 2 tot en met 4 juli. Een nog toffere editie dan vorig jaar, vooral omdat we dit keer één grote bubbel vormden: we konden dus meer mensen zien. Na afloop waren we weer een pak slimmer en fitter, kortom: drie dagen om niet te vergeten. Een uitgebreid verslag van dit geweldige weekend.

Vrijdag gingen we na aankomst om 14u direct van start met een veldtraining. Met als thema: game preparation en sprint exercises. Redelijk rustige start, hoewel er toch wat pittige oefeningen bijzaten. Jammer genoeg kamp ik nog met de uitlopers van een vervelende blessure, waardoor ik dus niet voluit kon meedoen. Niettemin: eerste training geslaagd.

Foto: Abel Stuker

Na de veldtraining volgde een kennismaking en overliepen de organisatoren het programma, daarna deden we een online LOTG-quiz (Laws Of The Game). Tijd om iets te eten, maar daarna gingen we nog even door met een technische sessie over communicatie, gegeven door specialist Frederik Imbo. Van hem heb ik veel bijgeleerd: hij sprak over hoe je spelers en trainers op een goede manier kunt aanspreken tijdens de wedstrijd.

Met onze kleine coachgroep namen we even de tijd om elkaar wat beter te leren kennen, maar dan was het tijd voor… voetbal. We verzamelden voor een groot scherm om met alle refs samen naar België – Italië te kijken, de kwartfinale van het EK. Ref van dienst was Slavko Vincic: hij floot een goede partij. België daarentegen ging kopje onder tegen de strijdvaardige Italianen. Ondanks die nederlaag zat de sfeer er bij ons goed in. Geslaagde eerste dag, kun je wel zeggen.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-1.png
Klaar voor België – Italië!

Zaterdag hadden we best een druk schema: eerst kregen we een technische sessie van Bennie Van Hofwegen, die in Brabant verantwoordelijk is voor de aanduiding van de jeugdrefs, maar zich verder ook bezighoudt met alles wat met arbitrage te maken heeft. Zijn praatje ging over buitenspel, en dat was heel interessant: het is immers altijd goed om die regel nog eens op te frissen. Volgde: opnieuw een veldtraining, dit keer een high-intensitysession vol pittige oefeningen.

In de namiddag kwam topscheidsrechter Bram Van Driessche praten over de fysieke paraatheid van de scheidsrechter: we leerden hoe je aan je vetpercentage kan werken, en we kwamen te weten wat Bram zélf doet om in vorm te zijn voor de Jupiler Pro League. Achteraf nam hij nog rustig de tijd voor foto’s en selfies – die gelegenheid wilde ik natuurlijk niet laten voorbijgaan:

Ook ’s avonds stond er nog een sessie op het programma, dit keer met een ref uit de eerste amateurklasse Arne De Beuckelaer, en wel over matchmanagement. Het ging onder andere over opbouwen met disciplinaire straffen, en omgaan met tijdrekken van spelers – heel leerrijk. Afsluiten deden we met spelletjes en praatjes met al die nieuwe gezichten. Zoals met Klaus Cuypers, die bekende dat hij deze blog al een tijdje volgt – leuk om te horen, dat verdiende ook een foto!

Zondag was het vooral een beetje uitbollen van dit drukke weekend: we kregen een technische sessie van Simon Bordeaud’hui en Bryan Bijnens over ‘de weg naar de top’. De middagtraining hielden we indoor vanwege het rotweer, maar niet erg: we oefenden op het beoordelen van buitenspelsituaties. Onze acties werden gefilmd, zodat we onze beslissingen achteraf konden bekijken op het scherm. Ik kreeg in elk geval goede tips van enkele toplijnrechters uit eerste klasse.

En daarmee kwam het weekend ten einde. Bedankt aan de organisatie voor hun inzet: ik heb echt superveel bijgeleerd, op vele vlakken. Uiteraard ook bedankt aan alle gastsprekers én alle deelnemers. Tot slot wil ik iedereen veel succes wensen in het komende en hopelijk weer normale seizoen. Tot snel!

Coachgroep E
Foto met de Antwerpse refs (boven) en met de KSOVA-refs (onder)
Voor het kamp kregen we ook een speciale polo, en een deelnemersboekje
De hele groep refs vlak voor de laatste training: het was een meer dan geslaagd weekend!

Tips voor matchdag #5: officiële EURO 2020 tossmunt voor de refs

In de aanloop naar het – weliswaar uitgestelde – EK 2020 kregen de scheidsrechters heel wat nieuwe gadgets die ze zouden gebruiken op het EK, waaronder nieuwe kledij van Macron met het EK-logo op, een nieuw horloge, en ook een gepersonaliseerde EK-tossmunt. Aangezien ik ondertussen toch al een tijdje refgadgets verzamel, leek me tof om er eentje te kopen als souvenir. In de vijfde aflevering in ‘Tips voor matchdag’: de officiële EURO 2020 tossmunt!

Na het zien van deze video zin om ook EURO 2020 spullen aan te schaffen? In deze onderstaande links vinden jullie alvast de shirts, het horloge, en uiteraard de tossmunt terug!

Wat vinden jullie ervan dat eliterefs gepersonaliseerde gadgets krijgen voor een toernooi? Kregen jullie al eens speciale gadgets voor een toernooi? Laat het weten in de commentaren! Trouwens: dit weekend vertrek ik weer op scheidsrechterskamp, dus geen post dit weekend. Wel begin volgende week een verslag hiervan op mijn blog, tot snel!

Scheids achter de schermen: Extra Tijd van de KNVB

Ik had al wel wat leuke documentaires en reportages over arbitrage gezien van de Nederlandse voetbalbond KNVB. Maar dit seizoen hadden ze een primeur in petto: een tiendelige documentairereeks waarin presentator Milan Van Dongen op stap gaat met Eredivisiescheidsrechters. Telkens bespreken ze de hoogtepunten uit hun carrière, zowel op als naast het veld. Ook nemen ze de opvallendste VAR-fases van de laatste speeldagen eens door. Kortom: een echte aanrader. In deze post bespreek ik kort de afleveringen met Björn Kuipers en Danny Makkelie, die momenteel actief zijn op het EK.

Aflevering 1: Björn Kuipers

Extra tijd #1: Kuipers

Het was meteen een knaller, die eerste aflevering van Extra Tijd. Milan Van Dongen zoekt Björn Kuipers op, één van de beste scheidsrechters van de wereld, en wel in zijn thuisstad Oldenzaal. Daar bespreken ze zijn fantastische carrière, en natuurlijk vooral hoe hij als ref het allerhoogste bereikte: het fluiten van de finales van de Champions en Europa League, maar ook hoe hij het deed op het WK en het EK. En ze hebben het ook over opvallende VAR-fases. Ik was meteen helemaal weg van dit programma, ik kon al niet wachten tot de volgende aflevering.

Aflevering 9: Danny Makkelie

Extra tijd #9: Makkelie

Een van de laatste afleveringen is die met Danny Makkelie, die inmiddels ook al een fenomenale carrière achter de rug heeft. Hij floot dit seizoen acht Champions League-wedstrijden, en was actief op het WK voor clubs in Qatar. Ook hij kende zijn hoogte- en dieptepunten. En over die laatste gesproken: hij moest onlangs een pijnlijke wissel in zijn team doorvoeren – zijn vaste assistent Mario Diks moest beschikken na een blunder tijdens Servië – Portugal in een WK-kwalificatiematch (zie Yungreview deel 5 over die fase). Danny vertelt dat hij er echt een paar slapeloze nachten aan overhield: hij vond het een zeer moeilijke beslissing. Ik ben in ieder geval benieuwd hoe zijn team het verder zal doen op het EK, zeker omdat het zijn eerste grote eindtoernooi is. In de groepsfase traden ze al aan in twee wedstrijden, waaronder de openingsmatch tussen Turkije en Italië.

Ook de zeven andere afleveringen van Extra Tijd zijn de moeite: onder anderen Bas Nijhuis, Allard Lindhout en Jeroen Manschot komen erin voor. Ook is er een aflevering met Dick Van Egmond, scheidsrechtersbaas van de KNVB. Je vindt ze allemaal hier. Laat me zeker en vast weten wat jullie ervan vonden!